من چرا خوابم نمی برد؟ از ساعت ۴ تا ۷ میخوابم تا زودتر افطار شود اونوقت شب بی خوابی می کشم. صبح هم که باید ساعت هفت و نیم بلند شوم. رئیس جدید شرکت، استاد دانشگاه است، کلی حرف و ایده و تحقیق در سرش است. من؟ من خودم هزارتا برنامه دارم مادری برای پسرکادامه مطلب

این ماهها هر فرصتی دست بدهد برمیگردیم ولایت. ولایت خوش میگذره. شبها تا ساعت سه و چهار در ایوان خانه پدری چای و قهوه میخوریم و گاهی سیگار برگ میکشیم و کتاب واقعیت درمانی را میخوانیم و سهم خودمان از کتاب روانشناسی جنایی را ترجمه میکنیم! بهشت باید یک هادامه مطلب

همیشه منتظریم و کسی نمی آید رفتند همه آنها که در مغزم همهمه می کردند سکوت چرا هیچکس به حرفهای من گوش نمی کند؟ هیچوقت گوش نکرده است قصه ی اول سالینجر در نغمه غمگین را خواندم این قسمت شرح حال من بود: 《به خیالم برای یک زن مهم است که دیگران او را همسرادامه مطلب

ادمهای زیادی زندگی می کنند در وجود آدمی و چقدر این آدم بی قرار مضطرب، ریشه دارد در وجود من.آنقدر که حتی با تنهایی کافی شاپ رفتن و دو ساعت شعر خواندن و درمان شوپنهاور خواندن و سیگار کشیدن هم بی خیال نمی شود و جا برای منِ باانگیزه یا ادم معقول خوش بین وجودم باز نمی کند.

چرا قصد رفتن ندارد این ادم عجیب که دنبال هیجان میگردد، از ملال فراری است و با خودش سر جنگ دارد و چشمبه راه نجات دهنده است؟

آخیش، سه تا سیگار کشیدم!

کلاف سر در گم شده کار ما، همه اش دعوا، همه اش حاشیه، تمامش پاس کاری بین واحدها، کارهای هول هولکی، تکالیف تلمبار شده، دویدن های بی حاصل...

پسرک را ۹ روز است که ندیده ام، رفته شهرستان خانه مادربزرگهایش.

دلم بهانه اش را می گیرد.

کار شرکت که گره میخورد، حاشیه ها که سر به فلک میکشند، دلم را خوش میکنم که برای پست دکتری میروم کانادا، بعد یادم می افتد چقدر الکی پول میگیرند و پول میدهم، از خودم و سفاهتم بیزار میشوم.

بهترم.

خلسه سیگار است یا خوشی نوشتن؟

از اون سر دنیا زنگ زده میگه وقتی وزیر و وکیل ازت تقدیر کردند، بهت افتخار کردم. ولی بعدش از خودم پرسیدم؛خودش هم به خودش و دستاوردهایش افتخار میکند؟و جواب برایم بدیهی بود: نهچرا؟چون از خودش خجالت میکشد؟ادامه مطلب

هیچکس نیست

هیچوقت هیچکس نبوده

یعنی همیشه همه بوده اند

ولی کسی که باید وقت دلهره و بلاتکلیفی حرفت را بفهمد نبوده.

چه می کنم؟

چه خبر است؟

حداقلش دلم خوش است که حالا دیگر حال دلم به تعریف و تمجید ادمهای حالی به حالی که خودشان همحالشان را نمی فهمند بند نیست.

نیست. واقعا نیست.

ولی وقتی حالم به حال و احوال و احوالپرسی کسی بند نیست

از این بی تعلقی احساس ملال میکنم.

دلم یک حادثه هیجان آور میخواهد

گرچه خوردن چای با انگور و کشیدن سه تا سیگار پشت سر هم، کار آدمهای معمولی نیست، اما این روزها معمولیم.تمام تلاشم را میکنم که معمولی باشم بروم سر کار، سرموقع بیایم دنبال پسرم، خانه را تمیز کنم، غذا بپزمادامه مطلب

نذر کردم اگر قبول بشوم ۴۰ شب نماز امام زمان بخوانم.اگر قبول نشوم این وضع را تاب نمی آورم و می روم.امروز همه بودند مهربان و خوش رو حتی دکتر الف عصا قورت داده هم با مهربانی سوال میپرسید.اما من خیلی خوب ادامه مطلب

بعضی وقتها کم میارم خیلی خنگ میشم.

روحم میشه مثل نقاشی جیغ ادوارد مونک.

همه کارا قاطی پاتی میشه.

باید زنگمیزدم برای خانم نظافت وقت می گرفتم، رمز دوم کارتمو میگرفتم، قسط های بانک ملت رو میدادم، زنگ میزدم دفترخونه برای سند.

نامه واحد حمل و نقل و صورتجلسه ساختمان و نامه مدیرعامل و پاداش بچه ها و قرارداد روابط عمومی رو نهایی میکردم.

شبیه جیغم یه جیغ بی نظم که یا باید خودشو جمع و جور کنه و فریاد قاطع بشه یا تبدیل به آرامش بشه

شاید اشتباه شنیدم. شاید اشتباه دیدم. شاید این نگاه پرمهر و تحسین گر را نسبت به همه دارد. اگر اشتباه نکرده باشم چه؟ امروز دو ساعتی اتاقمان بود هرچه سوال داشتم می پرسیدم و با محبت نگاهم میکرد و می خندیدادامه مطلب

حالت تهوع دارم، چه غم عجیبی لانه کرده در دلم. آقای مهندش (ش) برای همیشه رفت. از رفتن مهندش ش ناراحتم؟ فکر میکنم چیزی که خیلی آزارم میدهد این است که من بمانم و رفتن بقیه را نظاره کنم. خصوصا بقیه ای کهادامه مطلب

نمیدونم اثر فکر کردن بود یا کتاب خواندن یا دور همی دخترانه دیروز؟ هرچه بود و هست، حالا حالم خوب است. فکرهایم به (خانم چاقه) ختم شد و حرفهایم با بچه ها به یاداوری تاثیر بد حرفهای دکتر (ر) و مهندس(ش) روادامه مطلب

وجودم می لرزد.

دیگر دچار نیستم

نه دچار آنکه رفت نه دچار آنکه بود.

به زندگی برگشته ام.

قبلترها فکر میکردم آنکه می رود، سبکبارتر است.

اما انگار وقتی بمانی و دیگری برود، راحت تر به نبودن آدمها خو می کنی.

...

یک ساعت است که روی تخت دراز کشیدم، نه با پسرک بازی کردم. نه برایش وقت گذاشتم. چه بد!

امروز در جلسه با نمایندگان وزارت نیرو خوب برخورد نکردیم.

ناراحت شدند.

باید فردا جبران کنیم.